Batman liep door de Goegeladeleuterstraat richting kaasboer zoals hij dat elke dag deed. Hij hield van Nayttegrotkaas en deze kaaswinkel had deze zuivel in het assortiment. De geur van gedragen kousen sloeg hem hard in het gezicht toen hij de winkel betrad. Hij gaf geen krimp, hij had wel voor hetere vuren gestaan. Vriendelijk werd Batman te woord gestaan door de vrouw achter de toonbank. De mensen in het dorp noemden haar in het voorbijgaan Cheesewoman. Zij had hier geen erg in. Haar man fluistert haar altijd in haar linker oor, tijdens een vertroetel moment in bed, kaashoer, wat zij veel prettiger vindt.
Op dat moment betrad een vervaarlijk uitziende man de winkel. Met veel bombarie en grappenmakerij probeerde hij de aandacht van de aanwezige klanten te krijgen. Wat hem aardig lukte. Wat opviel was zijn witte gezicht. Vertwijfeld vroegen de mensen zich af wie dit personage, die de gezellige sfeer in de winkel zo bruut verstoorde, was. Een vrouw riep: het is de gestoorde zoon van de molenaar, Gert, met zijn witte toet! Een andere wat gezette dame riep: Welnee mens, het is Ome Huub. Ik herken hem uit duizenden. De vent, met een groene fleurige jas, liep met een kleine huppel naar voren. Batman was er niet helemaal bij deze morgen. Het gezang van de uitbundig zingende vogels die hem op zijn weg naar de winkel begeleidden floten nog driftig door in zijn hoofd. Inmiddels was de vent Batman tot enkele centimeters genaderd. De aanwezige klanten deinsden angstig achteruit, alsof zij voelden wat er stond te gebeuren. De man haalde een maal diep adem en brulde luid: Was ik hier niet eerder dan jou ….? Met een wilde beweging draaide Batman zich om en keek beduusd in een wit gezicht. Wacht eens, maar ik ken jou, zei hij. Je hebt wel een uitzonderijk moment gekozen om uit de kast te komen Huub. Maar Batman had zijn naam geen eer aan gedaan als hij hem niet direct na dat hij dit had gezegd een harde kleun voor zijn kanis had gegeven en een gemene trap in de noten. Het leek geen effect te hebben op Huub, de man met de cape had hem herkend. Enige jaren geleden speelde hij met Huub nog boefje, maar die tijd leek nu ver achter hen te liggen. Huub, wel om de verdraaide donder! Riep Batman. Hoe haal je het in je hoofd. En nu opgesodemieterd. Kom later maar weer eens terug!
Batman draaide zich om en vond zichzelf snel weer terug in zijn normale doen. Het echte hulpverleningswerk begon nu. Dit vond hij het vervelendst, zijn passie lag meer in het ram en stootwerk. Hij richtte zich tot de dames in de winkel en zei: alles is weer in orde, u kunt weer op uw gemak uw boodschapjes doen. Je kon zien dat na deze vriendelijke woorden de sfeer snel omsloeg. Batman kreeg zelfs een korting van zeventig eurocent van Cheesewoman omdat zij vond dat hij zich zo heldhaftig had gedragen. Hij trok de deur van de winkel achter zich dicht en dacht: Jezus, de dag begint net en ik kom nu al met een geweldig verhaal thuis. Ik hoop dat Robin er aan gedacht heeft een heerlijk kopje koffie te zetten. En zo wandelde Batman zacht neuriënd de straat uit richting thuis.